₯•| •₯
┄┄┄┄┅━✵✵━┅┄┄┄┄
فنجون قهوه‌شو میذاره روی میز...
زُل میزنه تو چشم‌هام و ميگه:
غمگین بودنِ این روزهاتو اصلا دوست ندارم!
بهم ميريزم وقتی میبینم اینطوری مدام رفتی تو خودت...
بعد شمرده و آروم زیرِ گوشم زمزمه میکنه:
آدمی كه تورو بشناسه ميفهمه كه خوب نيستی!
زودتر برگرد به خودت...

گیج نگاش‌ میکنم و میگم
من خوبم، مثلِ همیشه...
مشخص نیست؟
نگام ميكنه و میگه: چشم‌هات!!
پشت این چشم‌ها معلومه دنیایی از غم پنهون شده
هیچی نمیگم...
هیچی ندارم که بگم...
پس آغاز میکنم با فنجون خالیِ قهوه‌م بازی كردن...
شايد سكوت بهترين راهِ فرار برای توضيح ندادنِ حالِ این ‌روزهام باشه،
شاید نگفتن تنها فریادی باشه که از درون آرومت میکنه...!
┄┄┄┄┅━✵[priya]✵━┅┄┄┄┄