خیلی فکر میکنم بهش...

لابد روزی دخترم از عشق از من میپرسد؛همان روزی که دلش برای یکی لرزیده و چشم هایِ یکی برایش شده کلِ دنیا...لابد آن روز مثل حالا شاعر شدن از عوارضِ جانبی عشق است...آن روز ولی نمیدانم شعر ها را توی وبلاگ مینویسند تا شاید با چشم های همانی که دیوانه اش شدن...